urodził się 17 grudnia 1936 roku w Buenos Aires w Argentynie. Pochodzi z rodziny włoskich imigrantów. W młodości studiował chemię i uzyskał tytuł technika chemika w szkole średniej technicznej. Następnie wstąpił do Towarzystwa Jezusowego (jezuitów) w 1958 roku.
W ramach formacji zakonnej studiował filozofię w Colegio Máximo de San José w San Miguel, gdzie uzyskał licencjat z filozofii. Później uczył literatury i psychologii w jezuickich szkołach. Kontynuował również studia teologiczne, które zakończył tytułem licencjata z teologii. Otrzymał święcenia kapłańskie w 1969 roku.
Był aktywny jako wykładowca i rektor Colegio Máximo w San Miguel. Jego zainteresowania koncentrowały się głównie wokół filozofii, teologii oraz duchowości ignacjańskiej (charakterystycznej dla jezuitów), z naciskiem na kwestie społeczne i duszpasterskie.
W 1992 roku został mianowany biskupem pomocniczym Buenos Aires, a od 1998 roku pełnił funkcję arcybiskupa tej diecezji. W 2001 roku został kardynałem. Papieżem został wybrany 13 marca 2013 roku, jako pierwszy papież jezuita i pierwszy z Ameryki Południowej.
Ale w jego życiorysie są również fakty związane z naukami ścisłymi, bowiem w młodości uczył się w Escuela Técnica Industrial N° 27 Hipólito Yrigoyen w Buenos Aires, gdzie ukończył kierunek chemiczny. Przez krótki czas pracował w laboratorium chemicznym, konkretnie w firmie Hickethier-Bachmann, która zajmowała się analizami chemicznymi i produkcją leków. Pracował tam pod kierunkiem jednej z chemiczek – Esther Ballestrino de Careaga, która później została jedną z „Matek z Plaza de Mayo” i ofiarą junty wojskowej.
Choć jego kariera naukowa nie była kontynuowana w tym kierunku, ten etap życia ukształtował jego szacunek do nauki i pracy badawczej.
Ten wczesny kontakt z naukami ścisłymi może tłumaczyć jego otwarte i pozytywne podejście do nauki jako papieża, zwłaszcza w kwestiach takich jak zmiany klimatu czy bioetyka, gdzie często odwołuje się do naukowego konsensusu i dialogu między wiarą a nauką.
